Kruidige pompoenmuffins

‘Kruidig’ is een woord dat ik regelmatig in de mond neem. Ik probeer er nochtans niet té kwistig mee te zijn, maar ik kan het onmogelijk niet in deze titel zetten. Deze Kruidige pompoenmuffins zijn kruidig! Boordevol kaneel en gember, wat perfect past bij de zachte nootachtige butternut. Eigenlijk staat ‘pompoen’ een beetje raar in de benaming omdat je de pompoen niet erg proeft, ondanks het feit dat er een hele hoop in het recept zit. Pompoen gedraagt zich in gebak op dat vlak vaak als courgette: hij geeft een zalige textuur en zorgt voor een natuurlijk zoet en nutty accent, maar verder houdt hij zich op de achtergrond. Daardoor komen de specerijen perfect tot hun recht, af en toe een duwtje in de rug krijgend door stukjes witte chocolade en walnoot. Een perfecte, hartverwarmende, winterse traktatie.

Zoals velen wel weten, ben ik niet veganistisch. Maar als het lukt om een recept vegan te houden, dan graag! Beter voor het milieu, beter voor de dieren en in veel gevallen beter voor de gezondheid. Bakrecepten zijn veel makkelijker plantaardig te maken dan je zou denken. Zo krijg ik heel regelmatig de verwonderde vraag waarom er geen eieren zitten in de Snelle ontbijtpannenkoekjes. Wel, eenvoudigweg omdat het niet nodig is. De banaan (of appelmoes) zorgt daar voor binding. En geen boter in mijn Banana bread?? Ook dat is gewoonweg niet nodig, daar kunnen kokosolie en notenpasta perfect dienst doen.

In de baksels die ik vroeger maakte, bleef ik steeds nog redelijk trouw aan de klassieke ingrediënten, die ik dan verving door een plantaardig alternatief. Ik merkte ergens onderweg dat dat toch niet de beste methode is. Dan kom je vaak op een tweederangsresultaat uit. Durven loslaten en door elkaar schudden, heeft me geleerd dat je bijvoorbeeld ook zonder kokosolie en chia-egg de perfecte textuur kan creëren! (Niets tegen kokosolie en chia-egg, voor alle duidelijkheid: in sommige recepturen zijn ze wel degelijk de beste opties!)

In dit recept doet de pompoen dienst als bindmiddel. De combinatie van bakpoeder en bicarbonaat is dan weer essentieel voor een luchtige caketextuur. En het mysterieuze mengseltje van plantaardige melk en appelciderazijn zorgt ervoor dat het gebak extra luchtig, zacht en precies vochtig genoeg blijft. Eigenlijk zit de combinatie van de appelciderazijn en het bicarbonaat daar ook voor iets tussen, maar goed, dat brengt ons wat ver. Wat je wel mag onthouden is dat bakken chemie is en dat je dus best niet prutst en schuift met (de verhouding van) de ingrediënten. Dan kunnen de chemische reacties niet doorgaan zoals zou moeten en blijf jij met een teleurstellend resultaat achter. Eten dat teleurstelt is altijd wat pijnlijk, maar patisserie die ontgoochelt… Onacceptabel.

Net wanneer ik het vasthouden aan de klassieke ingrediënten zoals boter, eieren en suiker een beetje had losgelaten, komt daar toch wel geen geweldige nieuwe suikervervanger op de markt zeker. Zùsto! Ik werkte er al eens eerder mee, in het recept voor de Cobbler met peer. Zùsto kan je gebruiken in eenzelfde verhouding als dat je suiker zou gebruiken. Zo kan je je favoriete brownierecept zonder te moeten rekenen of met ingrediënten te moeten schuiven (wat áltijd slecht afloopt) toch suikervrij maken. De beoogde chemische reactie van het bakproces kan dus gewoon perfect doorgaan!

Ik ben altijd nieuwsgierig om nieuwe zoetstoffen uit te proberen. Zoetstoffen zijn super. Zo’n uitvinding die ons leven gezonder en beter maakt. Zoetstoffen hebben allemaal ook wel hun schoonheidsfoutjes: een nasmaak die voor jou persoonlijk toch wat te aanwezig is, hun extreme zoetkracht waardoor je er slechts heel weinig van kan gebruiken en ze niet geschikt zijn voor gebak, een te grote korrel of net een te fijn poeder… Het is een kwestie van uitproberen en ontdekken wat er voor jou het beste werkt. En wanneer. Zweren bij één specifieke zoetstof vind ik wat gek. Ik heb een duidelijke voorkeur voor bepaalde zoetstoffen, afhankelijk van het doel. Net zoals ik ook een andere vetstof gebruik (olijfolie, rijstolie, plantaardige boter…) naargelang het doel.

Voor gebak staat Zùsto hier bovenaan de lijst. Het feit dat je het product in eenzelfde verhouding kan gebruiken als suiker én dat het – naar mijn mening – totaal geen nasmaak heeft, vind ik super! Daarnaast heeft Zùsto nog een fijn voordeel: het bevat enorm veel voedingsvezels. Het is zelfs zo’n beetje gemáákt van vezels, meer bepaald die uit maïs en cichorei. Vezels zijn ontzettend waardevol voor onze gezondheid: ze verlagen de kans op hart- en vaatziekte, op diabetes, ze verlagen de cholesterol en ga zo maar door. Door het extreem hoge vezelgehalte (64,7 g per 100 g) kan Zùsto mogelijks voor winderigheid zorgen. Dat hangt een beetje af van jouw darmen en je huidige eetpatroon. Als je darmbacteriën (want zij doen al het werk) het al gewoon zijn om veel vezels te verwerken dan ga je ongetwijfeld niets ervaren.

• Zùsto is een een-op-een-suikervervanger. Je kan dus precies evenveel Zùsto als suiker gebruiken in een recept.
• Doordat Zùsto zo rijk is aan vezels, reageert het sterk met vloeistoffen. Vezels zuigen namelijk water op en houden het vast, wat ervoor zorgt dat Zùsto klontert wanneer je de zoetstof zonder pardon in bijvoorbeeld melk gooit. Doe dit steeds geleidelijk aan, onder voortdurend roeren.
• Wanneer je Zùsto en boter wil vermengen, doe dit dan met een tussenstap, door de Zùsto eerst met de andere droge ingrediënten zoals bloem te mengen.
• De verpakking van Zùsto moet steeds helemaal luchtdicht gesloten worden om te vermijden dat de vezels met vocht uit de omgeving reageren.

Wil je nog meer weten over Zùsto , lees dan zeker de inleiding bij de Cobbler met peer!

Een suikervrij recept en ik draai er witte chocolade door. Voor wie nog in de waan zou verkeren dat ik een gezondheidsgoeroe ben, is er bij deze duidelijkheid 😉 Witte chocolade is eenvoudigweg SUPER lekker in dit recept. Ik ben op zich niet echt een liefhebber en ik verkies altijd pure chocolade boven witte. Ook tijdens de testfases ging ik in eerste instantie voor donker, maar dat werkte eenvoudigweg niet. De donkere chocolade overheerste alle smaken, terwijl de witte chocolade de specerijen en de pompoen net naar voor duwt. Bovendien geeft wit deze Kruidige pompoenmuffins een extra december-gehalte. Dan mag het naar mijn gevoel allemaal net dat tikkeltje zoeter zijn. Het koude, grijze weer vraagt daar nu eenmaal om. Smakelijk!

Voor wie toch een kleine stressje voelt uitbreken bij het idee aan witte chocolade: ik begrijp je. Ooit zou ik er ook meteen een NEE tegen hebben gezegd, uit angst voor de suiker. Maar laten we even naar de cijfers kijken: witte chocolade bevat 59 g suiker per 100 g. De benodigde 40 g levert dus 23,6 g suiker op. Verdeeld over 12 muffins kom je op 2 g suiker per muffin. Maak dezelfde berekening voor 70% chocolade en je komt op 1 g suiker per muffin. Door witte in plaats van 70% chocolade te gebruiken heb je dus 1 g extra suiker aan elke muffin toegevoegd. Een verwaarloosbare hoeveelheid dus. De stress die je ervaart door aan de witte chocolade te denken is zonder enige twijfel duizend keer ongezonder dan die 1 g suiker extra. Ik nodig je dan ook graag uit om eventuele witte-chocolade-stress los te laten en te genieten.